ما که از عشق حسین (ع) دم میزنیم
کوچه ها را رنگ ماتم میزنیم
پس چرا هر لحظه با رفتار خود
بر دل صاحب زمان (عج) غم میزنیم
ما که از عشق حسین (ع) دم میزنیم
کوچه ها را رنگ ماتم میزنیم
پس چرا هر لحظه با رفتار خود
بر دل صاحب زمان (عج) غم میزنیم
سرش به نیزه به گل های چیده می ماند
به فجر از افق
خون دمیده می ماند
خطبه امام حسین در روز عاشورا
از حضرت امام سجاد علیه السلام روایت شده است که در روز عاشورا پس از حرکت سپاه دشمن به سوی خیمه ها، امام حسین علیه السلام شتر خود را خواست و بر آن سوار شد و فریاد زد: « ای مردم! سخنان مرا بشنوید و در جنگ شتاب نکنید تا شما را به آنچه حق شما بر من است موعظه کنم و عذر خود را برای شما آشکار سازم. پس اگر انصراف دهید سعادتمند خواهید شد و اگر انصراف ندهید، « خوب بنگرید تا کار شما باعث اندوه شما نگردد. آن گاه درباره من آنچه می خواهید انجام دهید و مهلتم ندهید» (سوره یونس، آیه 71)، « همانا ولی من خدایی است که قرآن را فرو فرستاد و اوست سرپرست و یار مردان شایسته» (سوره اعراف، آیه 196)
توجه : اگر صفحه دانلود باز نمی شود بر روی لینک کلیک راست نمایید و سپس گزینهsave link as... را انتخاب کنید
باز شد ماه محرّم، کربلا را بنگرید | حجّ عاشورای خون، سعی و صفا را بنگرید |
وعده گاه وصل جانان، قبله گاه اهل دل | کوی هفتادودو قربانی، منا را بنگرید |
در عبور کاروانِ پیش گامان عروج | جنب و جوش هجرت از خود تا خدا را بنگرید |
آمده خون حسینی باز در رگ ها به جوش | شور بیداری شعور نینوا را بنگرید |
در خیابان ها، گذرها، کوچه ها، پس کوچه ها | این حضور حاکی از «یا لیتنا» را بنگرید |
می دهد خون شهیدان این ندا کای رهروان | برگ برگ لاله های زیر پا را بنگرید |
ارزش خون شهیدان ارزش یک مکتب است | خون بهای ما خدا باشد بها را بنگرید |
ظهر عاشورا، زمین کربلا بود و حسین | پیش خیل دشمنان، تنها خدا بود و حسین |
هر طرف پرپر گلی از شاخه ای افتاده بود | و اندر آن گلشن، خزانِ لاله ها بود و حسین |
داشت در آغوش گرمش آخرین سرباز را | زآن همه یاران، علی اصغر به جا بود و حسین |
آخرین سرباز هم غلطید در خون گلو | بعد از آن گل، خیمه ها ماتم سرا بود و حسین |
یک طرف جسم علم دار رشید کربلا | غرقه در خون، دستش از پیکر جدا بود و حسین |
عون و جعفر، اکبر و اصغر به خون خود خضاب | کربلا چون لاله زاران با صفا بود وحسین |
تیرباران شد تن سالار مظلومان «فراز» | هرطرف از شش جهت تیرِ بلا بود و حسین |
نقش عزت در کربلا
عزت چه به عنوان خصلت فردی یا روحیه جمعی، به معنای مقهور عوامل بیرونی نشدن، شکست ناپذیری، صلابت نفس، کرامت و والایی روح انسانی و حفظ شخصیت است. به زمین سفت و سخت و نفوذناپذیر، «عُزاز» گفته میشود. آنان که از عزت برخوردارند، تن به پستی و دنائت نمیدهند، کارهای زشت و حقیر نمیکنند، و برای حفظ کرامت خود و دودمان خویش، گاهی جان میبازند.
· نشانه های عاقل
امام حسین فرمود: عاقل، با کسی که می ترسد او را دروغگو پندارد هم سخن نمی شود، از کسی که می ترسد او را رد کند درخواستی نمی کند، به کسی که می ترسد او را بفریبد تکیه نمی نماید و به کسی که به امید او اطمینانی نیست امید نمی بندد.
· کمال عقل
امام حسین می فرماید: عقل، جز از راه پیروی حق به کمال نمی رسد.
· نشانه های دانا و نادان
امام حسین می فرماید: از نشانه های اسباب قبولی اعمال، همنشینی با خردمندان است و از نشانه های اسباب نادانی، کشمکش با نابخردان است و از نشانه های دانا، نقادیاو از گفتار خود و آگاهی او از اسرار آرای گوناگون است.
تربت حضرت سید الشّهداء بر اساس روایات موثّق آثار فراوانى دارد، از آن جمله :
1 - طبق روایات رسیده سجده کردن بر تربت حضرت حسین علیه السلام موجب قبولى نماز است ، که امام صادق علیه السلام مى فرماید:
السُّجُودُ عَلى تُربَة الحُسین علیه السلام یَخرِقُ الحُجبُ السَّبعة .
سجده کردن بر تربت امام حسین علیه السلام هفت حجاب را از (منع قبولى آن ) نماز بر مى دارد.
2 - ذکر با تسبیح تربت سیّدالشّهداءبراى هر ذکر چهل حسنه در نامه اعمال مى
نویسند، و حتّى بدون ذکر، تسبیح را در دست چرخاندن هر یک بیست حسنه دارد.
زرارة بن اعین گوید: «امام صادق (ع) فرمود: «زائرین حسین یک برتری نسبت به سایر مردم دارند» پرسیدم : برتریشان چیست ؟ فرمود: «چهل سال قبل از مردم وارد بهشت میشوند در حالی که دیگران هنوز در حال حساب هستند.
همه معصومان علیهم السلام در قلوب ما شیعیان عزیز و محترمند و درک مقام والای ایشان در درگاه حضرت باری تعالی در عمق وجود هر کس که با ایشان مختصر آشنایی داشته باشد احترام و ارادتی ژرف پدید میآورد . با این حال در میان ائمه علیهم السلام محبت و ارادت به امام حسین علیهالسلام رنگ دیگری دارد چرا که حادثه جانسوز کربلا هر وجدان خفتهای را به واکنش در میآورد.
حال که ما از وجود پر برکت ایشان محرومیم باید بکوشیم تا با زیارات وارده ایشان و زیارات قبور مطهرشان روح و جان خود را صفایی خدایی دهیم چرا که ایشان واسطه فیض و رحمتند و مشتاقان خود را دست خالی نمیگذارند.
کشتن نوه پیامبر (ص) را دارند ، در آن صحرای داغ کربلا ،
آقا سید الشهدا (ع) ، نمازش را فراموش نکرد ، چون او اصلا جانش را داد تا به صاحب نماز برسد ، تا به خدا برسد.
نماز برای حسین (ع) ، نشستن و برخاستن نبود ، صحبتی بود که می گفت ای بهترین معشوق هستی ،
همه جوره آماده ام تا به پیشت بیایم ...
جانم فدای حسین (ع).
در کربلا برای اسب (ذوالجناح) امام حسین (ع) چه اتفاقی افتاد؟
______________________________
ارباب مقاتل درباره سرگذشت اسب حضرت سید الشهداء (ذوالجناح) مطالب مفصلی ذکر نکرده اند. آنچه که در اکثر مقاتل معتبر آمده است، عبارت است از: این که بعد از شهادت امام حسین (ع) اسب ایشان یال های خود را به خون مطهر سید الشهداء آغشته کرد و به سمت خیمه ها حرکت کرد و شیهه های بلندی می کشید. اهل حرم با شنیدن صدای ذوالجناح از خیمه ها بیرون آمدند و به شهادت امام حسین (ع) پی بردند.[1] اما برخی مقاتل جدید التألیف، نظیر کتاب ناسخ التواریخ، موارد دیگری را بیان می کنند؛ نظیر این که آن اسب در جلوی خیمه ها آن قدر سر بر زمین زد تا این که جان داد و یا به سمت شط فرات حرکت کرد و خود را در آب فرات انداخت.[2]
[1] زیارت ناحیه مقدسه؛ امالی شیخ صدوق، ص163. [2]سپهری، میرزا محمد تقی، ناسخ التواریخ، ج 6، ص 2.
===============
بیشتر :
لینک 2